ಸವಾರಿ, ನನ್ನವಳ ಜೊತೆಗೆ...

ನಾನು, ಸ್ನೇಹ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾಳೆ ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ, ನಾಳೆ ಅವಳ ಜೊತೆ ಒಂದೆರೆಡು ಗಂಟೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವ ಮನಸಾಯಿತು. ಅವಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯಲು ಫೋನಾಯಿಸಿದೆ.
'ಹಾಯ್ ಸ್ನೇಹ'
'ಹಾಯ್ ಶಿವು'
'ನಾಳೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಪಿಕ್ನಿಕ್ ಹೋಗೋಣ್ವಾ ?'
'Sorry ಕಣೋ, ನಾಳೆ ಆಗೋಲ್ಲ...'
'ಪ್ಲೀಸ್ ಕಣೆ....'
'ಯಾಕೆ ನಾಳೆ... ?, ಬೇಕಂದ್ರೆ ನಾಡಿದ್ದು ಹೋಗೋಣ. ನಾಳೆ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸ ಇದಾವೆ'.
ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತ. ನನ್ನ ಚೂಡಯಿಸಲೆಂದೇ ಈ ಥರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾಳೆ. ಆದರೂ ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ.
"ನಾಳೆನೆ ಯಾಕೆ ಅಂತ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ವಾ ?? ' ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ.
'ಇಲ್ಲಪಾ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ' ಅಂದ್ಲು.
'ನೀನು ಕಳ್ಳಿ, ಗೊತ್ತಿದ್ರು Acting ಮಾಡ್ತಿಯ...ಇರಲಿ ಇರಲಿ... ನಾನೇ ಹೇಳ್ತೀನಿ... ನಾಳೆ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ಅಲ್ವಾ...' ಅಂತೇಳಿ ಗುಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟೆ.
'ಹ್ಹಾ ಹ್ಹಾ ಹ್ಹಾ... ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು' ಅಂತ ಹೇಳಿ ನಗಲು ಶುರುಮಾಡಿದಳು.
ಅದರಲ್ಲಿ ಅಂತ ಜೋಕ್ ಏನಿತ್ತೋ ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
'ಸರಿ. ನೀನೆ ಗೆದ್ದಿದಿಯ. ನಾಳೆ ಪಿಕ್ನಿಕ್ ಹೋಗೋಣ್ವಾ...?' ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ.
'ನಾಳೆ ಕಷ್ಟ ಕಣೋ. ಆಗೋಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಮಧ್ಯಾನ ಕೆಲವು ಅಥಿತಿಗಳು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರ್ತಾ ಇದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರ್ಬೇಕು..." ಅಂದ್ಲು.
'ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ನೀನು ಜಾಗಿಂಗ್ ಹೋಗ್ತಿಯ ಅಲ್ವಾ... ನಾನು ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಹತ್ರ ಬರ್ತೀನಿ. ಇಬ್ಬರು ಆಲ್ಲಿಂದ ನನ್ನ ಬೈಕ್ನಲ್ಲಿ ಹೋಗೋಣ.. ಓಕೆ ನಾ..?' ಅಂದೆ.
'ಸರಿ ಬರ್ತೀನಿ. ಆದರೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆಲ್ಲ ವಾಪಾಸ್ ಬರಬೇಕು.. ಓಕೆ ನಾ.. ?'
'ಆಯ್ತು ಮೇಡಂ...ನೀವು ಹೇಗೆ ಹೇಳ್ತಿರೋ, ನಾವು ಹಾಗೆ ಕೇಳ್ತಿವಿ..ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ಸೇವಯಲ್ಲಿ....'
'ನಾಳೆ ಸಿಗು, ವಿಚಾರ್ಸಿಕೊಳ್ತಿನಿ.. ಹ್ಹಾ ಹ್ಹಾ ಹ್ಹಾ... bye' ಅಂತ ಹೆದರಿಸಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟಳು.

ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳಬೇಕಾದುದರಿಂದ, ಬೇಗ ಮಲಗಿದೆ. ಮಲಗಿದ್ದೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರೆಡು ಗಂಟೆಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅಂತು ಇಂತು, ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದೆ. ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳೋದು ಅಂದರೆ ಒಂದು ಸಾಧನೆ. :P
ನಾನು ನಾಲ್ಕುವರೆಗೆ ಅವಳ ಮನೆಯಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತು ಅವಳಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ನಾನು ಬಂದಿರುವೆನೆಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅವಳು ಕೂಡ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ಲು, ನಾನು ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೊಡನೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದಳು. ಅವಳು ಜಾಗಿಂಗ್ ಡ್ರೆಸ್'ನಲ್ಲಿ ಬರ್ತಾ ಇದ್ಲು. ಮುಂಜಾನೆಯ ನಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು. ಅವಳು ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ ಇದ್ದಳು. ಜಾಗಿಂಗ್ ಡ್ರೆಸ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಇನ್ನಸ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾ ಇದಳೋ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವಳು ನಡೆದು ನನ್ನ ಹತ್ತರ ಬಂದ್ಲು. ನಾನು ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನನ್ನ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ ಕೇಳಿದಳು... 'ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ತಾ ಇದಿಯಾ..?'
'ನೀನು ಇವತ್ತು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇದಿಯ. ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ತಾನೆ ಇರ್ಬೇಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ.' ಅಂದೆ.
ಸಾಕು ಸಾಕು ಅಂತ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಗಲ್ಲ ತಿವಿದು, ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಳು. ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.
ಸ್ನೇಹ: 'ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದಿವಿ...?'
ನಾನು 'Secret' ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ.
ಕಾಲಿ ಕಾಲಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸವಾರಿ ಹೊರಟಿತ್ತು.

ಮುಂಜಾನೆಯ ಮಂಜಿನಲಿ,
ತಂಪಾದ ಚಳಿಯಲಿ,
ನಾ ಬೈಕ್ ನಡೆಸುತಿರುವಾಗ,
ನೀ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರಲು,
ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಈ ಜಗದಲಿ,
ನನ್ನೀ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹೃದಯಕೆ.... :)

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದೆ. ಇಬ್ಬರು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿದೆವು. ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲಿ ನಾನು ಅವಳು ಅಸ್ಟೆ. ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲಿ ನಿಂತು ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ 'Wow... Beautiful...' ಎಂದು ಕೂಗಾಡಿದಳು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬೀಗಿದಳು. ನನ್ನ ಚಲುವೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ನನಗೆ. ಅವಳ ಸಂತೋಷವೇ ನನ್ನ ಸಂತೋಷ. ನಾನು ತಂದಿದ್ದ ಪುಟ್ಟದಾದ ಗಿಫ್ಟ್ ಪೊಟ್ಟಣವನ್ನು ಅವಳ ಕೈಗಿಡುತ್ತಾ... 'ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತ್ಡೇ ಟು ಯು..' ಅಂದೆ. ಅವಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗಿಫ್ಟ್ ಪೊಟ್ಟಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸಿಹಿ ಮುತ್ತೊಂದನು ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗಿಡುತ್ತಾ 'ಥ್ಯಾಂಕ್ ಯು' ಎಂದಳು. ನಾನು ಅವಳು ಕೊಟ್ಟ ಸಿಹಿ ಮುತ್ತಿಗೆ 'ಥ್ಯಾಂಕ್ ಯು' ಹೇಳಿದೆ. :P

ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲಿ,
ಮೋಡದ ಮರೆಯಲಿ,
ನಿನ್ನದೇ ಧ್ಯಾನದಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಾಗ,
ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ನೀನೊಂದು ಸಿಹಿಮುತ್ತು ಕರುಣಿಸಿರಲು,
ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಈ ಜಗದಲಿ,
ನನ್ನೀ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹೃದಯಕೆ.... :)

ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. ಸಮಯ ಜಾರತೊಡಗಿತು. ಅವಳು ಎಚ್ಚರವಾಗಿ...
'ಅಯ್ಯೋ... ಲೇಟ್ ಆಗುತ್ತೆ ಹೋಗೋಣ...' ಅಂದ್ಲು.
'ಆಯ್ತು ಹೋಗೋಣ...' ಅಂತ ಹೇಳಿ ಎದ್ದು ನಿಂತೆ.
'ಇಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ... ' ಅಂದ್ಲು.
'ಹು' ಅಂದೆ.
'ಇನ್ನೊಂದ್ಸಾರಿ ಮತ್ತೆ ಬರೋಣವಾ.. ?' ಅಂದ್ಲು.
'ನೀನು ಯಾವಾಗ ಅಂದ್ರೆ ಅವಾಗ ಬರೋಣ...' ಅಂದೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ಸಿಹಿಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಳು.
ಆ ಮುತ್ತಿನ ಮತ್ತಿನಲಿ ತೇಲುತ 'ಸಿಹಿಮುತ್ತು ಸಿಹಿಮುತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು, ಕೆನ್ನೆಗೆ ಗಲ್ಲಕೆ ಮತ್ತೊಂದು' ಎಂದು ಅವಳನ್ನು ಚೂಡಾಯಿಸುತ, ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿ ವಾಪಾಸ್ ಅವಳ ಮನೆಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳು ಗಂಟೆ ಆಗಿತ್ತು. ಅವಳು ನನಗೆ Bye ಹೇಳಿ, ಮನೆಕಡೆ ನಡೆದಳು.
ಅವಳು ಮರೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ಅಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತೆ......
ನನ್ನ ಆಲಾರಂ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಸದ್ದು ಕೇಳಲಾಗದೆ ಎದ್ದೆ. ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬೇಜಾರು ಮೂಡಿತು...
'ಅಯ್ಯೋ ಇದು ಕನಸೇ... :('.

ಸವಾರಿ, ನನ್ನವಳ ಜೊತೆಗೆ...