ಹೇ... ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಸೋ

ಮೊನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ, ನನ್ನ ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಜಯನಗರ 4th ಬ್ಲಾಕ್ ಕಡೆಯಿಂದ ಬನಶಂಕರಿ ಕಡೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ.
ಜಯನಗರ 4th ಬ್ಲಾಕ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇಳಬೇಕೆ..?. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವತ್ತು ಭಾನುವಾರ, ಎತ್ತ ನೋಡಿದರು ಸುಂದರವಾದ ಹುಡಿಗೀಯರು. ಅವರತ್ತ ನೋಡದೆ ಇರಲು ಮನಸು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹುಡುಗಿಯರತ್ತ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ತಪ್ಪು ತಿಳಿಬೇಡಿ. ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗ.
ಸರಿ ಹೀಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇರುವಾಗ, ನನ್ನ ಗಾಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಇನ್ನೊಂದು ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನ ಹೋಯ್ತು. ಆ ಬೈಕ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ದಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದ್ದ. ಹಿಂದುಗಡೆ ಒಂದು ಸುಂದಾರವಾದ ಹುಡುಗಿ ಕೂತಿದ್ಲು. ಹುಡುಗಿ ನೋಡೋಕೆ ತುಂಬಾ ಚನ್ನಾಗಿದ್ಲು. ಹಾಗೆ ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನೇ ನೋಡಿದೆ. ನೋಡ್ತಾನೆ ಗಾಡಿ ನಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ.
ಒಂದು ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಂತು. ಅವರ ಗಾಡಿ ನಿಂತಿತು. ಆ ಗಾಡಿಯ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲೇ ನಿಂತೆ. ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನೇ ನೋಡಿದೆ. ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ.
ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿಡ್ತು. ನಾನು ನೋಡೋದು ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತೋ ಏನೋ. ಅವರ ಗಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧನಾವಾಗಿ ಹೋಗೋಕೆ ಶುರು ಆಯ್ತು. ಆ ಗಾಡಿ ಹೊಡಿಯೋ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ನನ್ನೇ ನೋಡ್ತಾ ಇರೋ ಹಾಗೆ ಕಾಣ್ತು.
ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ... ಹುಡುಗಿಯರ ಸಹವಾಸವೇ ಬೇಡ ಅಂತ ಹೇಳಿ, ನನ್ನ ಗಾಡಿಯ ಆಗ್ಜಿಲರೆಟರ್ ಜೋರಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋದೆ.
ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು.
ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ನನ್ನ ದಾಟಿ, "ಹೇ... ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಸೋ" ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಅವನ ಗಾಡಿ ಅಡ್ಡ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿಂತ.
ನಾನು ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದೆ.
ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಜೋರಾಯ್ತು.
ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ... ಹುಡುಗಿರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇ ತಪ್ಪಾಯ್ತ...?...
ನಾನು ಹೆದರಿಕೊಂಡು, ಮಾತನಾಡದೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಮೌನವಾಗಿ, ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ನಿಂತೆ.
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಅನ್ನು ನಿಧನಾವಾಗಿ ತೆಗೆದ.
ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ತೆಗೆಯುತ್ತಾ ನೋಡಿದ... "ಏನ್ಲಾ ಶಿವ, ಹೆಂಗೀದಿಯಾ...?"
ಒಹ್ ದೇವರೇ... ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ದಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿ, ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ. ಹಿಂದೆ ಕೂತಿದ್ದು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ.
ನಾನು ಸಣ್ಣ ದ್ವಾನಿಯಲ್ಲೇ..."ನಾನು ಚನ್ನಾಗಿದೀನಿ ಕಣೋ... ನೀನು ಹೇಗಿದಿಯಾ...?"
ಅವನು..."ನಾನು ಚನ್ನಾಗಿದೀನಪ್ಪ... 4th ಬ್ಲಾಕ್ ನಿಂದ ನಿನ್ನ ನೋಡ್ತಾನೆ ಇದ್ದೆ..."
ಒಹ್......!!!
ನಾನು ಮತ್ತದೇ ಸಣ್ಣ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ... "ನನ್ನನ್ನೇ....?"
ಅವನು..."ಹಾ. ನಿನ್ನನ್ನೇ. ನೀನೋ, ಅಲ್ವೋ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿಂದಾ, ನೋಡ್ತಾನೆ ಬರ್ತಾ ಇದೀನಿ. ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ, ನೀನೆ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ, ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ" ಅಂದ.
ಅಯ್ಯೋ. ನಾನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತೋ.... ಏನೋ... ಛೇ... ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುವುದು ಕೂಡ ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಬಹುಶ ಅವನಿಗೆ ಆ ಸಂದೇಹ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ತಿಳಿಯಿತು.
ಎಂದಿನಂತೆ ತುಂಬಾ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿದ. ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಅಲ್ಲೇ ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಮಾತಾಡಿದೆವು.
ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಸ್ವಲ್ಪ ಹರಟೆ ಹೊಡೆದೆವು.
ಬಹುಶಃ ನನ್ನ ಮನಸಿನಲ್ಲಾದ ಅಲ್ಲೋಲ ಕಲ್ಲೋಲಗಳು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿರಬೇಕು.... ಅಲ್ವಾ...?.
ಬಹಳ ಹುಷಾರಾಗಿರಬೇಕು ಗುರು....

ಹೇ... ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಸೋ