Monday, July 7, 2014

ದೇವರಿದ್ದಾನೆ...!!!

ಹೌದು. ದೇವರಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಲ್ಲ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೂಡ ನನ್ನಿಂದಾಗದು. ಅವನಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಅದೆಸ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಆಶಾಕಿರಣ. ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ನೋವುಗಳನ್ನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಅವನು ಯಾವತ್ತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿಲ್ಲ. 

"ದೇವ ನಿನ್ನ ಇರುವ ನಂಬಿ ಜೀವ ಕೋಟಿ ಸಾಗಿದೆ". ಹೌದು ನಿನ್ನನ್ನು ನಂಬಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವವರ ಜ್ಯೋತಿ ನೀನು. ನೀನಿರುವೆ ಎಂದು ಅದೆಸ್ಟೋ ಸಲ ಸಾಭೀತು ಪಡಿಸಿರುವೆ. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನವನಿಟ್ಟು ಬದುಕುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು  ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿರುವೆ. ಕೆಲವರು ನೀನು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ದೆಯಿಂದಲೋ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭಯದಿಂದಲೋ(ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ನೀ ಶಿಕ್ಷಿಸುವೆ) ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 

ಹಾಗೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಹಣ ಮಾಡುವ ಯಂತ್ರದಂತೆ, ಮತ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ರಕ್ತ ಚಲ್ಲಿಸುವ ದ್ವೇಷದಂತೆ ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಜನರಿಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಲು ನೀನು ಅವರ ಕೈಗೆ ಅಸ್ತ್ರ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೀಯ. ಬಹುಶಃ ಅಂತವರನ್ನು ತಿದ್ದಲು ನೀನು ಮತ್ತೊಂದು ಅವತಾರ ಪಡೆಯಬೇಕೆನೋ. 

ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಭಯ ಭಕ್ತಿ ನಿನ್ನ ನಂಬಿದವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ, ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಬೇಕು. ಕಷ್ಟ ಕೊಟ್ಟರೂ, ಸುಖ ಕೊಟ್ಟರೂ ನೀನು ಬೇಕು. ನೀನಿಲ್ಲ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಸಾಧ್ಯ. "ನೀನಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತು ಜನ ನಂಬಿದ್ದಾರೆ, ಈ ಜೀವಕುಲ ಅದೆಂದೋ ನಿರ್ನಾಮವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೀನು ಬದುಕುವ ನಿಯಮವಾಗಿ, ಧರ್ಮ ಪಟಿಸುವ ಮಂತ್ರವಾಗಿ ನೀನು ಬೇಕು. ನೀನು ನಮಗೆ ಬೇಕು. 

"ನೀನಿಲ್ಲದ ನಾವು, ಕುರುಬನಿಲ್ಲದ ಕುರಿಗಳ ಮಂದೆ" ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿ ನಡೆಯಲ್ಲೂ ನೀನಿರುವೆ. ಇದು ನಿನ್ನದೇ ಆಟ. ನಡೆಸು ನಮ್ಮನು ಕೈಹಿಡಿದು. ತಪ್ಪು ಮಾಡದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನೆಡೆಸು. ನಿನ್ನ ನಂಬಿದ ನಮ್ಮ ಹೆಸರಿಗೆ ಕಳಂಕ ಬರದಂತೆ. 

ನಿನ್ನಿಸ್ಟದಂತೆ ನೀ ಬರೆಸಿಕೊಂಡ ಲೇಖನವಿದು, ಹಾಗಾಗಿ ಇದರ ಕತೃ ಕೂಡ ನೀನೆ. ನಾನು ಬರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡ ಯಂತ್ರಮಾನವ ಅಸ್ಟೇ. 

  ಇಂತಿ,  
ದೇವರು.  
೨ ಜೂನ್ ೨೦೧೪. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೨:೩೦  

Share/Save/Bookmark

Thursday, May 22, 2014

ಮುಪ್ಪಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ರಾಜಕೀಯದಾಸೆ

ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ನಮ್ಮ(ನನ್ನ ಹಾಗು ನಂದಿನಿಯ) ಲೇಖನ. 
ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ

Share/Save/Bookmark

Tuesday, April 22, 2014

ರಂಗೋಲಿ - ೧



Share/Save/Bookmark

Monday, April 7, 2014

ಸಂಬಂಧಗಳೇ ಹೀಗೆ

ಸಂಬಂಧಗಳೇ ಹೀಗೆ 
ಅರ್ಥವಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ಹಾಗೆ...

ಹಿಡಿದರೆ 
ಚುಚ್ಚುವ 
ಮುಳ್ಳಿನ 
ಗುಲಾಬಿಯಂತೆ,

ಹಿಡಿವುದ ಬಿಟ್ಟರೆ
ಚುಚ್ಚಿದ
ಮುಳ್ಳಿನ 
ಮಾಸದ ರಕುತದ ಕಲೆಯಂತೆ 

ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಸ್ಟು
ನೋಯಿಸುವ,
ದೂರವಿದ್ದಸ್ಟು,
ಕಾಡಿಸುವ,
ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ
ಕೆಂಡದಂತೆ... 

ಮಾತಿಗೊಂದರ್ಥ,
ನಡತೆಗೊಂದರ್ಥ,
ಕಲ್ಪಿಸುವ, 
ಕೊಂಕು ಮಾತಿನ,
ಡೊಂಕು ಬಾಲದ,
ನಾಯಿಯಂತೆ.. 

ಹೃದಯದಲ್ಲಿನ,
ಪ್ರೀತಿ,
ಪ್ರೇಮ,
ಕಾಣುವ ಸುಳ್ಳಲಿ,
ಮುಚ್ಚಿ ಹೋದ,
ಕಾಣದ ಸತ್ಯದಂತೆ... 

ನುಂಗಲು ಆಗದ, 
ಉಗುಳಲು ಆಗದ,
ಸಂಬಂಧಗಳೇ ಹೀಗೆ,
ಅರ್ಥವಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ಹಾಗೆ... !!!


-- 
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ,
ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್ 

Share/Save/Bookmark

Friday, April 4, 2014

ಹವ್ಯಾಸಕೊಂದು Break ಬಿದ್ದಾಗ..!!!

ಅಂದು ಸೋಮವಾರ, ವಾರದ ಮೊದಲನೇ ದಿನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದೆ. ಅಂದು ನನ್ನ ಏಳನೇ ತರಗತಿಯ ಮೊದಲನೇ ವಾರ್ಷಿಕ ಕಿರುಪರಿಕ್ಷೆಯ ದಿನವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಚನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಮಧ್ಯಾನ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ನಂತರ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ನಾನು ಬರೆದ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕವನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದ್ದರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇತರೆ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು. ಆಗ ನನಗೆ ತೋಚಿದ್ದು ಕವನ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಏಕೆಂದರೆ ಕುವೆಂಪು, ದಾ. ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆ ತರಹ ನಾನೊಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಿತಿ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಬಹಳ ಇತ್ತು. 

ನಂತರ ಅಂದು ಮಧ್ಯಾನ ಯಾಕೆ ಕವನ ತಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದೆ  ಎಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನಾನು ಕಿರುಪರಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಗಳಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಗುರುಗಳು "ನಂದು, ನೀನು ಬರಿ ಓದಿನ ಕಡೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಇತರ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಹವ್ಯಾಸವನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಪುಟ್ಟ. ಏಕೆಂದರೆ ವಿದ್ಯೆ ಒಂದೇ ಜೀವನ ಅಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ, ಮಾನಸಿಕ ಸಂತೋಷ ಕೂಡ ಮುಖ್ಯ" ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದರು . 

ನಾನು ಅಂದು ಒಂದು ಕವನ ಬರೆದಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ತೋರಿಸಬೇಕು, ಅವರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ತವಕದಿಂದ ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ಶಾಲೆಗೇ ಹೋದೆ. ಹೋದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಾನು ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. 

ನನ್ನ ಗುರುಗಳು ಕೇಳಿದರು, "ಏನಮ್ಮ ನಂದು, ಈ ಸಾರಿಯಾದರು ಹವ್ಯಾಸ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಿಯಾ?"
ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಡ ಮಾಡದೆ ನಾನು ಬರೆದ ಕವನದ ಸಾಲನ್ನು ನನ್ನ ಗುರುಗಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿದೆ. ನನಗೆ ನೆನಪಿರುವ ಹಾಗೆ ಆ ಕವನದ ಸಾಲುಗಳು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿದೆ:
ಅಪ್ಪನ ಹಾಗೆ ಓದುವೆನು,
ಅಪ್ಪನ ಹಾಗೆ ಬರೆಯುವೆನು,
ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ - ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠವ,
ಎಂದು ಅದನು ಮರೆಯನು...  
-------  ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿದೆ....        


ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಗುರುಗಳು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೀಯ ಪುಟ್ಟ ನೀನು, ಈವಾಗ್ಲೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತೀಯಾ ಅಂದರೆ ಮುಂದೆ ನೀನು ದೊಡ್ಡ ಕವಯತ್ರಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರು. ಅಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಓದಿ ನನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಗಳಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆಯನ್ನು ಹೊಡೆಸಿದರು. ಆಗ ನನಗಾದ ಸಂತೋಷ ಹೇಳತೀರದು.

ನಂತರ ಆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಸ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹಪಾಠಿ ಥಾಮಸ್ ಅಣ್ಣ ಅಂತ ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಅಣ್ಣನಂತೆ ಒಬ್ಬ ಇದ್ದ. ಆತ ನನ್ನ ನೋಡಿ "ಸಾರ್, ಎಲ್ಲಾದ್ರು ಈ ಪುಟಾಣಿ ಹುಡುಗಿ ಇಂತ ಕವಿತೆ ಬರೆಯೋದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಾ ..? ಎಲ್ಲೋ ಕದ್ದು ಬರೆದಿದ್ದಾಳೆ." ಅಂತ ಹೇಳಿದ.
ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನನಗೆ ಏನಾಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ನನಗೆ ಕವಿತೆ ಕವನಗಳೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಹೋಗಿದೆ. ಅಂದು ನನ್ನ ಗುರುಗಳು ಏನೋ ಬೈದು ಅವನನ್ನು ಕೂರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಇಂದಿಗೂ ಕಹಿಯಾದ ಘಟನೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. 

ಆದರೆ ಇಂದು ನನಗೆ ನನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ "You can stop a person, but not an idea whose time has come" ಅಂದರೆ "ನೀವು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬಹುದು, ಆದರೆ ಕಾಲ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನಲ್ಲ..." ಎಂಬ ಮಾತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಥಾಮಸ್ ಅಂತವರು ಸಾವಿರ ಜನ ಇದ್ದಾರೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಯೋಚನೆ ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ.
 ಏನೇ ಆಗಲಿ ಒಂದು ಅಂತು ನಿಜ. ನನ್ನ ಕವನ ಎಂದೋ ಅಳಿಸಿ ಹೋದ ಒಂದು ಮುಗಿದ ಕಥೆ. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಬಂಧಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಎಂದು ಸಹ ಕೈಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದು ನಾನು ಪ್ರಬುದ್ಧಳಾಗಿದ್ದೇನೆ ಅಂತಹ ಎಷ್ಟೇ ಥಾಮಸ್ ಗಳು ಬಂದರೂ ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಎದರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಬಂದಿದೆ. 

Share/Save/Bookmark